چهارم : تعيين نمازى كه احتياط به جهت او است . و در اين نماز بعد از فاتحه سوره نمىبايد خواند ، و فاتحه [ 1 ] را بلند خواندن جايز نيست [ 2 ] و تسبيحات اربع قايم مقام فاتحه نمىشود . و نيّت چنين كند كه : دو ركعت ايستاده مىگزارم جهت احتياط فلان نماز از براى آنكه واجب است [ 3 ] ادا تقرّب به خدا ، و اگر نشسته مىگزارد قصد نشسته كند ، و اگر بعد از وقت است قصد قضا [ 4 ] كند . و هر گاه ميانهء نماز اصل و نماز احتياط منافى نماز واقع شود ، مثل استدبار قبله يا حدث يا فعل كثير ، در اين صورت بعضى از مجتهدين برآنند كه نماز اصل باطل نمىشود « 1 » و أولى [ 5 ] بطلان است . و هر گاه در اثناى [ 6 ] نماز احتياط [ 7 ] ظاهر شود كه نماز اصل كم بوده بعضى از

--> [ 1 ] - حتّى بسم اللَّه را . ( مازندرانى ) [ 2 ] حتّى در بسملهء آن على الاحوط . ( صدر ) [ 3 ] نيّت وجوب و اداء لازم نيست . ( خراسانى ) * قصد وجوب و اداء و قضاء لازم نيست . ( دهكردى ، كوهكمره‌اى ، يزدى ) [ 4 ] قصد قضاء البتّه نكند ، بلكه متعرّض اداء و قضاء هيچ نشود . ( صدر ) * قصد اداء و قضا بى و جه است . ( مازندرانى ) [ 5 ] بلكه اقوى . ( خراسانى ) * احوط اتيان به نماز احتياط و اعاده اصل نماز است . ( دهكردى ، كوهكمره‌اى ، يزدى ) * البتّه عمل به اين اولويّت نمايند و الاحتياط سبيل النجاة . ( صدر ) * بلكه اقوى در غير فعل كثير ، وامّا اگر فاصله فعل‌كثير باشد اقوى صحّت است . ( مازندرانى ) [ 6 ] در ظاهر شدن در اثناء يا بعد از فارغ شدن ، مسائلى است كه مجال ذكر آن در حاشيه نيست . ( صدر ) [ 7 ] احتياطى كه مشغول اواست اگر در مقدار و كيفيّت مطابق با ناقص است ، تمام كند و احتياطاً اعادهء نماز كند ، و اگر مخالف با ناقص است دست از اين احتياط بردارد و ناقص را تمام كند و اعادهء نماز كند احتياطاً . ( خراسانى ، مازندرانى ) ( 1 ) ابن ادريس ، سرائر 1 : 256 . علّامهء حلّى ، ارشاد 1 : 270 . فخر المحقّقين ، ايضاح 1 : 142 .